Podnosisz rękę. Zraniony. Może nie spałeś dobrze. Albo zbyt intensywnie ćwiczyłeś mięśnie grzbietu na siłowni i zignorowałeś uczucie pieczenia. Zwalasz to na przypadek. A trzy dni później próbujesz uczesać włosy i nie możesz dosięgnąć tyłu głowy.
To nie jest porażka.
Być może masz zamrożone ramię. Albo adhezyjne zapalenie torebki, co brzmi gorzej niż w rzeczywistości. Ponieważ naprawdę jest gorzej. Jest to twardy, objęty stanem zapalnym guzek, który cementuje staw. A zdarza się to głównie kobietom. W wieku od 40 do 60 lat.
Doświadcza tego nawet 5% z nas. Amy Poehler również miała taki przypadek. W podcaście powiedziała Michelle Obamie, że „nikt nie wie, co jest tego przyczyną”. Żartowała, że to jedna z tych chorób, na które cierpiały kobiety w latach 50. Ale to nie jest tylko faza. Jest to strukturalne osłabienie tkanki łącznej wokół stawu.
Dlatego cierpisz. I co zrobić, zanim stracisz całą mobilność.
To nie tylko starzenie się. A może to nadal prawda?
Zamrożone ramię nie zdarza się tylko dlatego, że jesteś starszy. Chociaż częściowo tak.
Torebka otaczająca staw barkowy ulega zapaleniu. Potem gęstnieje. Potem blizny przypominają starą skórę.
Doktor Gregory Cvetanovich z Ohio State University nazywa to tajemniczym. Najczęściej nie ma „powodu”. Budzisz się pewnego dnia i drzwi są zamknięte.
Czasami dzieje się to po operacji. Albo złamany obojczyk. Siedzisz na sofie. Staw przestaje się poruszać. Płyn stawowy przestaje krążyć. Ściany się sklejają.
Wiąże się to również z innymi chorobami. Niedoczynność tarczycy. Cukrzyca typu 2. Nikt do końca nie wie, dlaczego istnieje to połączenie, ale tak jest. Jeśli masz cukrzycę, uważaj na nią jak jastrząb.
Połączenie z menopauzą
Tutaj zaczyna się różnica między płciami. Problem ten występuje częściej u kobiet w wieku 40–60 lat niż u mężczyzn. Dhinu Jeyaselein z Georgetown University stale to widzi.
Prawdopodobnie winne są hormony. Estrogen utrzymuje miękkość kolagenu i niski stan zapalny. Menopauza pozbawia Cię estrogenu. Kolagen staje się twardy. Stawy stają się lepkie.
Istnieją wczesne dowody na to, że terapia hormonalna może zmniejszyć ryzyko. Potrzebne są dalsze badania. Ale na razie? Rozważ ryzyko jako realne, jeśli Twoje hormony się wahają.
Trzy etapy cierpienia
Nie obudzisz się zmarznięty. Zamarzasz powoli. Nancy Kirsch, fizjoterapeutka z Rutgers University, dzieli to na trzy fazy. Każdy z nich jest do bani.
Zamroź. Rozpocznij. Zapalenie powoduje obrzęk błony maziowej. Ruch powoduje ból. Zakres ruchu zawęża się z dnia na dzień. Myślisz, że to skręcenie. To jest błędne. To jest początek.
Zamrożone. Tutaj ból może być stłumiony. To pułapka. Ponieważ sztywność się nasila. Powstają procesy adhezyjne. Kapsułka jest zaciśnięta wokół głowy kości niczym folia termokurczliwa. Ledwo możesz podnieść rękę do poziomu ramion.
Rozmrażanie. Powolna ulga. Miesiące czekania. Sztywność pozostaje, ale ból ustępuje. Mobilność powraca. Zazwyczaj.
Doktor Natasha Trentacosta z Cedars-Sinai nazywa to „jedną z najbardziej bolesnych” dolegliwości barku, jakie widzi. Trwa to 18 miesięcy. Może 24. Niektórzy cierpią latami.
Ruszaj się, ale nie buntuj się przeciwko maszynie
Amy Poehler stwierdziła, że „nic nie da się z tym zrobić”. To połowa prawdy.
Nie da się tego otworzyć brutalną siłą. Możesz to rozciągnąć. Ostrożnie.
Najpierw skontaktuj się z lekarzem. Nie koledze z siłowni. Ortopeda. Zaleci fizjoterapię. Może lekarstwo. Może zastrzyk do stawu, żeby zmniejszyć stan zapalny.
Ćwiczenia mają znaczenie. Przesuń rękę po stole. Zawieś na framudze drzwi i huśtaj się. Użyj dobrej ręki, aby podnieść złą rękę. Miękki. Nudny. Skuteczny.
Ale bądź ostrożny. Doktor Cvetanovich nie cierpi, gdy pacjenci posuwają się za daleko.
Zbyt intensywne? Zwiększasz zapalenie stawów. Cofasz wskazówki zegara o miesiące. Zatrzymywać się. Zmniejsz intensywność.
Jeśli masz cukrzycę, kontroluj poziom cukru. Jeśli Twoja tarczyca jest w złym stanie, napraw ją. Te problemy systemowe podsycają ogień.
Wczesna pomoc pomaga. Nie czekaj, aż się roztopi. Przyjdź, gdy zacznie marznąć. Zimę można skrócić o sześć miesięcy. Albo po prostu przeżyj to z mniejszym bólem.
Nikt nie zna pierwotnej przyczyny. Nie bardzo. Więc po prostu się ruszaj. Powoli.
