Aby zajść w ciążę w tradycyjny sposób, wystarczą tak naprawdę tylko trzy rzeczy. Jajko. Sperma. I stosunek seksualny. Na papierze brzmi to dość prosto. Ale choć proces rodzenia dziecka wydaje się prosty, rzeczywistość zajścia w ciążę może być nieco bardziej skomplikowana. Potrzebujesz regularnych stosunków seksualnych. I ten akt musi być odpowiednio zaplanowany (zaplanowany w czasie). Jeśli chcesz mieć największe szanse, zwiększ swoją romantyczną intymność na kilka dni przed owulacją.
Czasami nie jest to tylko kwestia złego wyczucia czasu. Ponad 6 milionów Amerykanek uważa się za niepłodne. Oznacza to, że regularnie uprawiały seks bez zabezpieczenia przez sześć miesięcy do roku (w zależności od wieku) i nie zaszły w ciążę. Lub nie byli w stanie donieść ciąży aż do porodu.
Faktem jest, że oprócz odpowiednio zaplanowanego stosunku płciowego organizm potrzebuje także synchronizacji w czasie swoich wewnętrznych procesów. Dla wielu kobiet ten czas jest zaburzony. Jeden z najczęstszych powodów utraty równowagi w tym dobrze skoordynowanym systemie? Hormony.
Hormony kontrolują proces owulacji. To działa jak sztafeta. Na początku cyklu miesiączkowego mózg wysyła sygnał do przysadki mózgowej. Nadszedł czas na przygotowanie jajek. Przysadka mózgowa wytwarza hormon folikulotropowy (FSH). Daje to sygnał jajnikom, że rozpoczynają dojrzewanie komórek jajowych w bieżącym cyklu.
W miarę dojrzewania pęcherzyków wzrasta poziom estrogenów. Daje to sygnał przysadce mózgowej, że jajo jest gotowe. Pierwsza połowa cyklu miesiączkowego nazywana jest fazą folikularną.
Kiedy wysoki poziom estrogenów sygnalizuje, że komórka jajowa jest gotowa, przysadka mózgowa uwalnia hormon luteinizujący (LH). Powoduje to uwolnienie dojrzałej komórki jajowej z jajnika. Owulacja następuje zwykle około 24 do 48 godzin po tym skoku LH. Dzień owulacji to pierwszy dzień drugiej połowy cyklu. Faza lutealna.
W fazie lutealnej większość pracy wykonują jajniki. Mianowicie ciałko żółte, czyli pęcherzyk, w którym powstało dojrzałe jajo. Zaczyna zwiększać poziom progesteronu. Progesteron przygotowuje wyściółkę macicy do ciąży. Jeśli komórka jajowa zostanie zapłodniona i wszczepiona, organizm w dalszym ciągu wytwarza progesteron. Jeśli nie, poziom progesteronu spada. Rozpoczyna się miesiączka w tym miesiącu.
Jeśli czas zostanie zakłócony na którymkolwiek etapie procesu, owulacja może zostać zakłócona. To powoduje problemy z płodnością. Przyjrzyjmy się, jak te hormony mogą negatywnie wpływać na zdolność do poczęcia. A także sposoby zrozumienia, czy równowaga własnych hormonów jest niezrównoważona.
Jak hormony decydują o płodności
Zrozumienie w jaki sposób brak równowagi hormonalnej wpływa na płodność wymaga przyjrzenia się konkretnym rolom, jakie odgrywa każdy hormon. Nie chodzi tylko o to, żeby mieć jajko. Chodzi o to, żeby jajko dotarło we właściwe miejsce o właściwym czasie.
Kiedy poziom FSH jest zbyt niski, jajniki mogą nie dojrzewać prawidłowo. Brak dojrzałego jaja oznacza brak owulacji. Często obserwuje się to w stanach takich jak zespół policystycznych jajników (PCOS). Kiedy przypływy LH nie występują lub są słabe, komórka jajowa nigdy nie zostaje uwolniona. Możesz mieć długą fazę folikularną bez owulacji.
Progesteron jest cichym partnerem w tym tańcu. Przygotowuje endometrium macicy do implantacji. Jeśli poziom progesteronu jest niski, nawet jeśli doszło do zapłodnienia, zarodek może nie zostać zagnieżdżony. Jest to częsta przyczyna wczesnych poronień. Jest to również związane z defektami fazy lutealnej. Występują, gdy druga połowa cyklu jest zbyt krótka, aby doszło do udanej implantacji.
Oznaki, że Twoje hormony mogą szwankować
Po czym poznać, że hormony zakłócają harmonogram płodności? Nie zawsze potrzebujesz badań krwi. Twoje ciało daje ci wskazówki.
- Nieregularne okresy : Jeśli Twój cykl różni się o więcej niż kilka dni w miesiącu, owulacja może być nieregularna. Utrudnia to zaplanowanie stosunku płciowego w celu poczęcia.
- Brak okresu przez trzy miesiące : Nazywa się to brakiem miesiączki. Często oznacza to, że w ogóle nie masz owulacji.
- Obfite lub bolesne miesiączki : Może to wskazywać na schorzenia takie jak endometrioza lub mięśniaki, które mogą zakłócać płodność.
- Niewyjaśniony przyrost masy ciała : Może to być oznaką insulinooporności,
Odczytywanie sygnałów wysyłanych przez Twoje ciało
Problemy z owulacją są ukryte na widoku. Mniej więcej jedna na cztery kobiety mające trudności z zajściem w ciążę napotyka tę szczególną barierę, choć wiele z nich zupełnie nie zdaje sobie z tego sprawy. Nie potrzebujesz testów laboratoryjnych, aby wykryć wczesne znaki ostrzegawcze. Zwróć uwagę na swój cykl. Czy jest przewidywalny? Kiedy miesiączki nie ma, pojawia się nieregularnie lub waha się od lekkiego plamienia do obfitego krwawienia, organizm wysyła czerwony sygnał. Zwykle oznacza to, że poziom hormonu folikulotropowego (FSH) i hormonu luteinizującego (LH) jest nieprawidłowy.
Zmiany fizyczne mogą być równie odkrywcze. Niewyjaśniony przyrost masy ciała. Włosy na brodzie lub klatce piersiowej. Wypadanie włosów na głowie. Trądzik, który nie zniknie. To nie tylko kwestia wyglądu. To objawy chaosu hormonalnego.
Czasami przyczyną są czynniki zewnętrzne. Stres. Szybka utrata wagi. Nagły wzrost intensywności aktywności fizycznej. Te zmiany stylu życia mogą tymczasowo zakłócić owulację. Czasem jednak problem jest głębszy. Awaria systemu.
Kiedy SPKN przerywa cykl
Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest głównym „mistrzem” niepłodności hormonalnej. Dotyka aż 10% kobiet. Jest to choroba endokrynologiczna, w której zostaje zakłócone połączenie między mózgiem, przysadką mózgową i jajnikami. Nadal nie wiemy dokładnie, co go powoduje.
Wynik jest mylący. Nieregularna lub nieobecna owulacja. Brak miesiączki. Wysoki poziom androgenów, takich jak testosteron i DHEA-S. Nieprawidłowe proporcje LH, FSH i estrogenu. Powiększone jajniki usiane małymi cystami.
Zdrowe konsekwencje wykraczają daleko poza poczęcie. PCI wiąże się z otyłością, insulinoopornością i chorobami układu krążenia. Zwiększa ryzyko raka endometrium, bezdechu sennego i depresji. Zmiany we włosach i skórze stają się chroniczne. Jest to jedna z głównych przyczyn niepłodności u kobiet w wieku rozrodczym. A dla tych, którym uda się zajść w ciążę, ryzyko poronienia wzrasta o 45% lub więcej.
Wyjaśnienie przedwczesnej niewydolności jajników
SPKN nie jest jedynym sprawcą. Przedwczesna niewydolność jajników (POF) zmienia życie kobiet poniżej 40. roku życia. Nie myl tego z menopauzą, nawet jeśli objawy są podobne. W przypadku POI jajniki po prostu przestają działać.
Nie ma pęcherzyków. Albo to, co zostało, nie działa. Organizm utknął w fazie folikularnej. Przysadka mózgowa uwalnia FSH, próbując dojrzeć komórkę jajową. Jajniki tego nie „słyszą”. Nie reagują.
Poziom estrogenów pozostaje niski. Bez dojrzałego pęcherzyka nie ma wzrostu. Nie ma przygotowania na owulację. Cykl się zawiesza.
Połączenie z tarczycą
Choroba tarczycy dodaje kolejną warstwę złożoności. Hormony te regulują większość procesów zachodzących w organizmie. Nadczynność tarczycy oznacza zbyt dużą aktywność. Niedoczynność tarczycy oznacza zbyt niską. Każdy z tych skrajnych przypadków może zakłócić cykl menstruacyjny.
Niedoczynność tarczycy jest szczególnie powiązana z dysfunkcją fazy lutealnej (LPD). Znany również jako defekt fazy lutealnej. Jest to problem z endometrium (wyściółką macicy). Endometrium nie gęstnieje prawidłowo. Lub jajniki nie wytwarzają wystarczającej ilości progesteronu po owulacji. Bez progesteronu implantacja staje się trudna.
To nie jest tylko problem kobiet
Zaburzenia równowagi hormonalnej nie są wyłącznie problemem kobiet. Męska płodność cierpi, gdy spada poziom testosteronu. Problemy z hormonami wytwarzanymi przez przysadkę mózgową i tarczycę mogą również obniżyć jakość nasienia.
Pokonywanie barier w leczeniu niepłodności
Kiedy hormony stanowią przeszkodę, leczenie zwykle obejmuje farmakoterapię. Cytrynian klomifenu lub letrozol mogą stymulować owulację. Gonadotropiny to hormony wstrzykiwane bezpośrednio w celu stymulacji wzrostu pęcherzyków. Leki poprawiające wrażliwość na insulinę mogą pomóc, jeśli PCOS jest powiązany z insulinoopornością. W przypadku problemów z tarczycą leki przywracają równowagę. W przypadku przedwczesnej niewydolności jajników jaja dawczyń mogą być jedyną opcją zajścia w ciążę. Ścieżka zależy od konkretnego braku równowagi.
Diagnostyczna ścieżka zrozumienia niepłodności hormonalnej
Zajście w ciążę przy braku równowagi hormonalnej nie jest ślepą uliczką. To po prostu przeszkoda, której pokonanie zwykle wymaga pomocy specjalisty ds. płodności. Zanim będziesz mógł rozwiązać problem, musisz określić jego przyczynę. Lekarz nie zgadnie: przepisze zestaw testów w celu ustalenia prawdziwej przyczyny niepłodności.
Jeśli podejrzewasz brak równowagi hormonalnej, spodziewaj się, że badania krwi sprawdzą czynność tarczycy, poziom estradiolu (estrogenu), progesteronu i prolaktyny. Przeprowadzona zostanie również ocena rezerwy jajnikowej w celu określenia pozostałej liczby komórek jajowych. Badanie moczu pomoże określić poziom hormonu luteinizującego (LH). Możesz zostać poproszony o codzienne monitorowanie podstawowej temperatury. Dlaczego? Ponieważ temperatura ciała nieznacznie wzrasta podczas owulacji. Jest to prosty i mało zaawansowany technologicznie sposób potwierdzenia faktu i czasu uwolnienia jaja.
Strategie leczenia farmakologicznego zaburzeń owulacji i insulinooporności
Nie wszystkie metody leczenia mają na celu osiągnięcie ciąży. Niektóre kobiety przyjmują doustne środki antykoncepcyjne po prostu w celu złagodzenia objawów braku równowagi hormonalnej, nie mając jednak na celu zajścia w ciążę. Ale jeśli planujesz ciążę, podejście się zmienia.
Kobietom mającym problemy z owulacją lekarze często przepisują leki stymulujące płodność. Cytrynian klomifenu (Clomid) jest jedną z najczęstszych opcji. Inną opcją są gonadotropiny, takie jak Follistin. Działają poprzez stymulację przysadki mózgowej w celu wywołania owulacji. Jeśli przyczyną jest podwyższony poziom prolaktyny, bromokryptyna (Parlodel) może pomóc w przywróceniu cyklu.
Zespół policystycznych jajników (PCOS) dodaje kolejną warstwę złożoności. Wiele kobiet z PCOS cierpi również na insulinooporność. Pomocne mogą być leki poprawiające wrażliwość na insulinę, takie jak Glucophage (metformina). Nie tylko poprawiają tolerancję glukozy, ale także obniżają poziom androgenów, pomagając przywrócić owulację.
Zmiany stylu życia i technologie wspomaganego rozrodu
Równoważenie hormonów nie zawsze wymaga tabletek. Utrzymanie prawidłowej wagi ma znaczenie. W przypadku kobiet z nadwagą lub otyłością utrata nawet 4,3 kg może przywrócić normalne cykle menstruacyjne. Sama utrata wagi działa jak potężny regulator hormonalny.
Ale co, jeśli leki i zmiany stylu życia nie wystarczą? Niektóre kobiety wymagają bardziej zaawansowanej pomocy. Tutaj na ratunek przychodzą technologie wspomaganego rozrodu (ART). Jedną z głównych opcji jest zapłodnienie in vitro, czasami z wykorzystaniem komórek jajowych dawcy. Inną metodą jest docytoplazmatyczna iniekcja plemnika (ICSI). Wskaźniki powodzenia są różne i w dużym stopniu zależą od wieku i konkretnych problemów z płodnością.
To dużo informacji do przetrawienia. Masz do czynienia z badaniami krwi, codzienną kontrolą temperatury, lekami na receptę i prawdopodobnie poważnymi procedurami. Nie ma jednej właściwej ścieżki. Jest tylko seria kroków, które z czasem stają się coraz bardziej szczegółowe. Cel jest zawsze ten sam: znaleźć właściwą równowagę pomiędzy interwencją medyczną a opieką osobistą, aby osiągnąć pożądany rezultat.
