Je herkent dit gerecht misschien aan de Griekse naam Horiatiki, of gewoon als Griekse salade. Het is geen door elkaar gegooide mengeling van ingrediënten die bedolven raakt onder zware vinaigrette. Het is een structurele compositie. Het doel is frisheid zonder de wateroverlast die zoveel zomersalades verpest. Als je de echte deal wilt, stop dan met het kopen van dressing uit flessen en begin met het respecteren van de verhouding tussen olijfolie en zuur.
De foundation is gebaseerd op specifieke ingrediënten. Je hebt 100 g witte kaas (feta) nodig. Dit is niet onderhandelbaar voor de authentieke ervaring. Voeg een paprika, twee tomaten, een rode chilipeper, een droge ui en een komkommer toe. Kappertjes en olijven zorgen voor de nodige zoutpunch.
“Deze salade is een structurele samenstelling. Het doel is frisheid zonder de wateroverlast die zoveel zomersalades verpest.”
Begin met de tomaten. Snijd ze in grote, dikke stukken. Houd de huid aan. Het zuur moet langzaam worden vrijgegeven. Snijd vervolgens de komkommer in dikke rondjes. De textuur is hier van belang. Je wilt een hapje, geen brij.
Snijd de droge ui in kleine vierkantjes. Dit is de snit in piyaz-stijl. Voeg de rode en groene paprika toe. Doe alles in een ruime kom. Meng niet te veel. Je maakt geen sla.
Kappertjes toevoegen. Strooi er olijven overheen ter decoratie en pekel. Leg een enkel plakje witte kaas op de stapel. Snijd het niet in blokjes en roer het erdoor. De kaas moet op het oppervlak blijven liggen.
Strooi oregano over de kaas. Dit is waar de geur vandaan komt. De hitte van de olie zal het gedroogde kruid wakker maken.
Druppel er extra vergine olijfolie over. Voeg een scheutje vers citroensap toe. Serveer onmiddellijk.
Afiyet Olsun.
