Claudine Longet, de in Frankrijk geboren zangeres en actrice wiens leven verweven raakte met een van de meest sensationele rechtszaken van de jaren zeventig, is op 84-jarige leeftijd overleden. Haar dood werd bevestigd door haar neef Bryan Longet, die het nieuws donderdag via sociale media bekendmaakte.
Longet, geboren in Parijs, begon haar entertainmentcarrière als kindacteur in Frankrijk voordat ze internationale erkenning kreeg in de Verenigde Staten. Ze wordt misschien het best herinnerd vanwege haar hit bossa nova-ballad “Nothing to Lose”, die samen met Peter Sellers een prominente rol speelde in de film The Party uit 1968. Vóór haar juridische problemen had ze een succesvolle opnamecarrière met albums als Claudine en verscheen ze in talloze televisieproducties.
Een spraakmakend huwelijk en tragedie
De publieke persoonlijkheid van Longet veranderde dramatisch nadat ze begin jaren zestig de Amerikaanse crooner Andy Williams ontmoette tijdens het dansen in een revue in Las Vegas. Het echtpaar trouwde en kreeg drie kinderen, maar halverwege de jaren zeventig scheidden ze. Na de splitsing verhuisde Longet naar Aspen, Colorado, waar ze een relatie begon met Vladimir “Spider” Sabich, een Olympische skiër die tijdens de Winterspelen van 1968 voor de Verenigde Staten had gestreden.
Op 21 maart 1976 schoot Longet Sabich in hun huis neer. Volgens haar verslag had ze een Luger-pistool vast dat Sabich haar had laten zien toen het per ongeluk afging. Sabich, 31, stierf aan een enkele schotwond in de buik. Longet vergezelde hem in de ambulance naar het ziekenhuis, waar hij later aan zijn verwondingen bezweek.
Het proces dat de wereld fascineerde
Het daaropvolgende proces trok intensieve media-aandacht en wereldwijde aandacht. Andy Williams bleef, ondanks hun scheiding, een standvastig voorstander van Longet. Hij begeleidde haar van en naar het gerechtsgebouw, dekte haar juridische kosten en verdedigde publiekelijk haar onschuld. In een interview uit 2009 met CBS This Morning zei Williams: “Ik vond het oneerlijk, ik dacht dat ze onschuldig was, ik dacht dat het een ongeluk was.”
Longet werd beschuldigd van roekeloze doodslag. De aanklager werd echter geconfronteerd met aanzienlijke hindernissen als gevolg van procedurefouten door de wetshandhavingsinstanties, waaronder het zonder bevel afnemen van een bloedmonster bij Longet. Na vier dagen beraadslaging veroordeelde de jury haar in januari 1977 wegens moord door nalatigheid.
De straf was relatief mild: Longet kreeg twee jaar proeftijd, een boete van $ 250 en een gevangenisstraf van 30 dagen, die ze uitzat op data naar keuze.
Nasleep en erfenis
De veroordeling maakte effectief een einde aan Longets carrière in entertainment. Ze werd een onderwerp van publieke spot, was te zien in een sketch van Saturday Night Live en er werd naar verwezen in het nog niet uitgebrachte nummer “Claudine” van de Rolling Stones, dat de treiterende tekst bevatte: “Claudine is weer terug in de gevangenis.”*
In de jaren na het proces trouwde Longet met haar advocaat, Ron Austin, en bleef in Aspen wonen. In 1977 spande de familie van Sabich een civiele rechtszaak van $ 1,3 miljoen tegen haar aan. De twee partijen bereikten uiteindelijk een schikking die een strikte clausule bevatte die Longet verbood Sabich of het proces ooit publiekelijk te bespreken.
Longets leven blijft een aangrijpend voorbeeld van hoe snel roem kan omslaan in schande, en hoe de complexiteit van het rechtssysteem blijvende littekens kan achterlaten op persoonlijke en professionele erfenissen.
Samenvattend: De reis van Claudine Longet van een gevierde zangeres naar het centrum van een nationaal doodslagproces markeerde een tragisch keerpunt in haar leven. Haar dood sluit het hoofdstuk af van een verhaal dat het publiek al lang fascineert, waarin elementen van Hollywood-glamour, Olympische sporten en juridisch drama samenkomen.
