De huidige verontwaardiging gericht tegen beïnvloeders die zwijgen over immigratie- en douanehandhavingsacties (ICE) benadrukt een groeiende verwachting van verantwoordelijkheid in het digitale tijdperk. Volgers eisen steeds vaker dat makers van inhoud hun platforms gebruiken om geweld, scheidingen van gezinnen en de systemische mishandeling van ICE te veroordelen. Veel beïnvloeders vermijden echter directe betrokkenheid, waarbij ze vaak de wens aanvoeren om een ‘lichte’ of apolitieke feed te behouden. Deze aanpak roept heftige reacties op, aangewakkerd door een gevoel van verraad en verlatenheid.
De psychologie van parasociale relaties
Therapeuten leggen uit dat het publiek parasociale gehechtheden aan beïnvloeders ontwikkelt – een gevoel van vertrouwen en bewondering voelt voor figuren die ze niet persoonlijk kennen. Als deze figuren zwijgen in tijden van collectieve schade, voelt dat als een relationele breuk.
“Dit zijn mensen die we eigenlijk niet echt kennen, maar we vertrouwen ze en bewonderen ze”, zegt Emma Shandy Anway, een huwelijks- en gezinstherapeut.
Deze stilte wordt niet alleen als onverschilligheid ervaren; het wordt geïnterpreteerd als een actieve afstemming op onderdrukkende machtsstructuren.
Stilte impliceert toestemming
Neutraal of stil blijven over de acties van ICE wordt door velen gezien als stilzwijgende goedkeuring. Meghan Watson, oprichter van Bloom Psychology & Wellness, merkt op dat deze passiviteit het machtsmisbruik versterkt en de boodschap afgeeft dat er niets valt te veroordelen.
“Als je zwijgt, is die impliciete afstemming op de macht…, denk ik, bij veel mensen woede opwekken.”
De verwachting van transparantie wordt verder geschonden wanneer influencers, die vaak persoonlijke details over hun leven delen, plotseling ondoorzichtig worden over kritieke kwesties. Deze inconsistentie voedt wantrouwen en zet volgers ertoe aan de authenticiteit van de relatie in twijfel te trekken.
Neutraliteit als uitroeiing van schade
Sommige beïnvloeders proberen de situatie te navigeren met ‘neutrale’ uitspraken, zoals het vergelijken van ICE-gerelateerde sterfgevallen met niet-gerelateerde tragedies. Deze aanpak wordt algemeen veroordeeld omdat deze de werkelijke schade minimaliseert.
“Neutraliteit is een van die dingen die echt afstand nemen van schade vereisen”, legt Shandy Anway uit. ‘Je kunt het je veroorloven om niet mee te doen.’
Deze neutraliteit wordt vaak gezien als een voorrecht dat voortkomt uit een gebrek aan persoonlijk risico, waardoor het bijzonder beledigend is voor degenen die rechtstreeks door de acties van ICE worden getroffen.
Het wederkerigheidsprobleem
Influencers vertrouwen op hun community’s voor betrokkenheid, aankopen en platformgroei. Maar wanneer deze gemeenschappen met trauma worden geconfronteerd, slagen veel beïnvloeders er niet in om steun te geven, waarbij ze prioriteit geven aan het genereren van inkomsten boven morele afstemming. Deze ontkoppeling verbreekt het impliciete contract tussen maker en volger.
“Dit zijn mensen wier carrière en volgers hebben geprofiteerd van de gemeenschap… maar als het erop aankomt dat die persoon collectieve steun aan andere mensen betuigt, zijn [sommigen] niet bereid dat te doen.”
Het kernprobleem is dat influencers geen beroemdheden zijn; ze werden verheven door hun publiek. Hun stilzwijgen voelt als verraad aan die fundamentele machtsdynamiek.
Systemische blinde vlekken
Terwijl de verontwaardiging zich concentreert op de huidige misbruiken van ICE, wijzen therapeuten ook op de al lang bestaande systemische minachting voor gemarginaliseerde gemeenschappen. De schok die door sommige beïnvloeders wordt geuit, voelt oneerlijk aan voor degenen die al lang getuige zijn geweest van soortgelijk geweld zonder brede erkenning. Het patroon van geweld tegen zwarte en bruine gemeenschappen dateert van vóór het huidige moment, en de selectieve verontwaardiging versterkt de historische ongelijkheid.
De vraag naar influencers om zich uit te spreken gaat niet alleen over dit specifieke incident; het gaat over het vaststellen van een norm voor morele verantwoordelijkheid binnen de influencer-economie. Stilte is niet langer een optie wanneer het publiek aansluiting bij rechtvaardigheid en menselijke waardigheid verwacht.
